W literaturze nigdy nie brakowało przykładów kobiecych przyjaźni, tych na całe życie również. Czy ktoś byłby jednak w stanie przypuszczać, że chęć kupienia jednego kompletu porcelanowych filiżanek przez trzy kobiety stanie się przyczyną takiej właśnie więzi?
Historia opowiada właśnie o takiej sytuacji. Trzy zupełnie różne kobiety - Jenny, Maggie i Alison zainteresowały się tym samym zestawem filiżanek na targu staroci. Zdarzenie, które powinno wywołać niemałą wojnę, staje się początkiem wspaniałej przyjaźni. W powieści poznajemy historie bohaterek - pięknej, niezależnej i samotnej businesswoman, przyszłej panny młodej oraz dojrzałej kobiety z dwójką dzieci, która próbuje poświęcać się swojej pasji.
"Klub Porcelanowej Filiżanki" nie jest czytadłem z najwyższej półki. Doskonale spełnia jednak swoje zadanie sugerowane przez serię, w której książka została wydana. Porusza historię z jednej strony błahą, z drugiej zaś - tak bardzo bliską naszym codziennym problemom i troskom; pozostaje przy tym lekkim czytadłem.
Zastanawia mnie, na ile jest to zasługa prowadzonego przez autorkę sposobu narracji, pozwalającego od podszewki poznać sytuację, historię, uczucia; na ile jest to zestawienie takich a nie innych bohaterek - w końcu nie od dziś wiadomo, że dobrym chwytem jest napisanie książki, w której postacie są od siebie diametralnie odmienne, a nagle łączy je jakieś wydarzenie; na ile w końcu jest to zasługa talentu czy też umiejętności samej autorki...
Docenić należy również piękną, idealnie wpasowująca się w klimat powieści okładkę. Nie sięgam po literaturę kobiecą zbyt często; zdążyłam jednak zauważyć, że okładki tego typu pozycji często nie mają wiele wspólnego z tym, o czym w książce mowa. Tutaj mamy sytuację pozytywnie odmienną - nie dość, że wpasowująca się w klimat, zachwyca wyglądem. Oby na rynku było więcej takich pozycji!
Nie zważając na to wszystko trzeba przyznać, że "Klub Porcelanowej Filiżanki" w swojej kategorii kobiecej, rozleniwiającej literatury sprawdza się wprost znakomicie. Jest to ciepła, zaskakująca i pełna emocji opowieść, którą czytałam z zapartym tchem, utożsamiając się po trochu z każdą bohaterką. Tak lekkiej i przyjemnej powieści dawno nie dane było mi czytać. Polecam!
Niedobrze jest brać pod uwagę całe długie życie i starać się przewidzieć, jak się potoczy, wiesz? (...) ponieważ nie da się tego zrobić.
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Cześć, witam Cię w moim małym pieprzniku! Chętnie poznam Twoje zdanie na różne tematy; skargi, wnioski i konstruktywne raklamacje również. Zapraszam do komentowania, będzie mi bardzo miło! ;)